Tezy programu gospodarczego Prawicy Rzeczypospolitej

  • user warning: Table 's' is marked as crashed and should be repaired query: SELECT n.nid, n.title, u.uid, u.name FROM node n INNER JOIN node_counter s ON n.nid = s.nid INNER JOIN users u ON n.uid = u.uid WHERE s.daycount <> '0' AND n.status = 1 ORDER BY s.daycount DESC LIMIT 0, 3 in /home/reklamastron/public_html/prawicarp/includes/database.mysql.inc on line 172.
  • user warning: Table 's' is marked as crashed and should be repaired query: SELECT n.nid, n.title, u.uid, u.name FROM node n INNER JOIN node_counter s ON n.nid = s.nid INNER JOIN users u ON n.uid = u.uid WHERE s.timestamp <> '0' AND n.status = 1 ORDER BY s.timestamp DESC LIMIT 0, 3 in /home/reklamastron/public_html/prawicarp/includes/database.mysql.inc on line 172.

Dziś na konferencji prasowej w Sejmie Artur Zawisza przedstawił założenia do programu gospodarczego Prawicy Rzeczypospolitej. Zapraszam do zapoznania się z nimi i przedstawiania swoich uwag poprzez funkcję odpowiedz:

NARODOWY KAPITALIZM
TEZY DO PROGRAMU GOSPODARCZEGO
PRAWICY RZECZYPOSPOLITEJ

I. Czego nam nie trzeba i czego trzeba?

1. Ani oligarchia, ani socjalizm

W Polsce potrzebna jest przemiana społeczna, która da większe szanse uzdolnionym i uczciwym, a nie tylko ułożonym z władzami lub miedzy sobą. Bezrobotni w kraju i emigranci zarobkowi za granicą to oskarżenie błędów w polityce gospodarczej. Jednocześnie szczelina swobody gospodarczej wykorzystana przez wielu to argument za tym, że można i trzeba. Egoizm niektórych winien być zastąpiony przez entuzjazm wielu. Kapitalizm polityczny to zarówno postkomunistyczny klientelizm, jak i patologie III RP tworzące wspólnie strukturę układu. Ta anonimowa władza pieniądza ma być zastąpiona przez władzę inwencji i innowacji, które przyniosą inwestycje i infrastrukturę. Kapitalizmu politycznego nie zwycięży się poprzez socjalizm, czyli biurokratyczny etatyzm. Władza urzędników w imię dominacji administracji nad gospodarką jest drogą donikąd. Polsce potrzeba przestrzeni wolności i państwa strzegącego reguł. Ingerencja właścicielska i administracyjna państwa winna być umotywowanym wyjątkiem. Polacy mogą stać się narodem właścicieli i przedsiębiorców. Nie trzeba być wielkim kapitalistą, aby być udziałowcem, inwestorem lub usługodawcą. Ani układ, ani socjalizm, ale skromny dostatek zamożnych rodzin.

2. Ład i wolność

Gospodarce trzeba dobrego prawa, państwa strzegącego reguł i ochrony konkurencji przed monopolizacją i oligopolizacją. Ani liberalny chaos, ani socjalistyczny uścisk nie spełniają tych warunków. Nie ma sprzeczności między wolnością gospodarki a solidarnością społeczną. Zduszona gospodarka nie przynosi owoców, które można solidarnie zagospodarować. Partnerzy społeczni winni zawrzeć wiarygodną umowę publiczną co do zakresu i metod osiągania solidarności społecznej. Państwo nadaje i chroni warunki konkurencji, a jego administracja sprawuje nadzór, aby egoizm i przestępczość nie zastąpiły zdrowego gospodarowania. Gospodarce potrzeba wolności od nad regulacji prawnych i biurokracji, wolności od antykonsumenckich karteli i monopoli, wolności od międzynarodowych grup nacisku i drenażu. Państwo strzeże więc ładu, dzięki któremu rynek nie jest zakłócony, a swoboda prowadzenia działalności gospodarczej nie jest dławiona z kraju ani zza granicy. Nie każde dzisiejsze zadanie państwa jest jego właściwym zadaniem i państwo wykonuje ich zbyt wiele, więc niektóre z nich trzeba przy-wrócić obywatelom i ich wspólnotom.

3. Pracy i dzieci

Polacy potrzebują pracy w Polsce, by godziwie żyć i zarabiać. Wyzwaniem społecznym naszego kraju jest demograficzna zima, która trzeba zastąpić wiosną rodzin i potomstwa. Polska ma być krajem przyjaznym dzieciom. Aby tak było, jak najwięcej pieniędzy trzeba zostawić rodzinom. Zamiast podatkowej redystrybucji – rodzinne inwestowanie i samodzielność finansowa rodzin. Rodzina winna być podmiotem podatkowym, a rozliczanie indywidualne tylko dopuszczalną opcją. Aby rodzice mogli pracować, praca musi być u nas tańsza. Dziś obłożona jest horrendalnymi obciążeniami i stała się towarem bez mała luksusowym. Praca ma być dostępna dla wszystkich, a obowiązkowe obciążenia zredukowane. Jesteśmy narodem na dorobku i trzeba nam odwagi oraz optymizmu. Zarówno podatek prorodzinny, jak i ulga prozatrudnieniowa zdynamizują rynek pracy, co w konsekwencji przyniesie stabilizację dochodów państwa. W wyścigu narodów Europy nasz kraj winien przodować młodością i przedsiębiorczością Polaków, czyli kapitałem ludzkim.

II. Cztery filary gospodarki narodowej:

1. Działalność gospodarcza i inwestycje

1.1 Swoboda działalności

* trzeba przywrócić swobodę działalności gospodarczej dla wszystkich i likwidować jej bariery, wsłuchując się w postulaty przedsiębiorców i pracodawców;
* zadaniem rządu jest zlecenie wszechstronnego i krytycznego przeglądu ustawo-dawstwa gospodarczego pod kątem jego uciążliwości i nieefektywności, aby w rezultacie uchwalić rozległą ustawę czyszczącą dający „nowy początek” działalności gospodarczej w Polsce;
* ustawy ograniczające wolność gospodarczą w imię interesu publicznego powinny być rzadkim wyjątkiem i można rozważyć przyjmowanie ich kwalifikowaną większością głosów;
* założenie i rejestracja oraz prowadzenie i w miarę możliwości księgowość firmy powinny być łatwe, a wiedza o tym powszechnie dostępna;

1.2 Inwestycje

* zasady swobody inwestycyjnej powinny być osnową ustawodawstwa o zagospodarowaniu przestrzennym, samorządzie terytorialnym, procesie budowlanym i ochronie środowiska;
* budowa autostrad daje mnożnikowy efekt wydatków inwestycyjnych i poprzez poprawę sieci komunikacyjnej stymuluje wzrost gospodarczy, więc mogłaby być finansowana długoterminowymi obligacjami rządowymi spłacanymi z dochodów z eksploatacji autostrad;
* państwo powinno zachęcić obecnych emigrantów zarobkowych do inwestowania zarobionych pieniędzy w Polsce i do powrotu do kraju po zdobyciu nowych do-świadczeń i kwalifikacji;

1.3 Warunki finansowe

* polityka fiskalna oraz pieniężna powinna mieć na względzie dostępność kredytu i warunki eksporterów, a „kotwica walutowa” polegająca na powiązaniu złotówki z euro wymuszałaby obniżanie stóp oprocentowania;
* system funduszy pożyczkowych, poręczeniowych i inwestycyjnych powinien być dofinansowany z użyciem środków unijnych oraz łatwo rozpoznawalny dla przedsiębiorców;
* lata 2007-13 muszą być czasem narodowej mobilizacji przy wykorzystaniu funduszy unijnych, a jednocześnie poprzez rozwiązania prawne i decyzje praktyczne musimy uniknąć nietrafionych inwestycji i marnotrawstwa;
* infrastruktura publiczna i kapitał ludzki to dwa cele kierunkowe wydatków współfinansowanych z pieniędzy unijnych
* budowa podstaw wzrostu gospodarczego musi uwzględniać fakt jednorazowości i niepowtarzalności unijnego strumienia finansowego, a więc nie można uzależniać gospodarki od tego strumienia, lecz trzeba być gotowym na działanie w przyszło-ści bez tej dźwigni finansowej;
* należy stymulować wzrost inwestycji samorządów poprzez zmiany w limicie dopuszczalnego zadłużenia ( na czas wykorzystania środków unijnych);

1.4 Podatek od towarów i usług

* ustawa o podatku od towarów i usług musi być fundamentalnie uproszczona tak, aby stanowiła poręczny mechanizm dla korzystających z niej przedsiębiorców;
* możliwość tworzenia grup VAT-owskich powinna być przedmiotem refleksji i decyzji ustawodawcy;
* zdolność inwestycyjna firm może być znakomicie podwyższona, gdyby odliczenie podatku VAT dotyczyło wszystkich samochodów używanych do działalności gospodarczej oraz outsourcing usług informatycznych dla usługodawców finansowych dawał możliwość odliczenia podatku zawartego w cenie zakupionych przez nich usług, co powinno być przedmiotem namysłu i dyskusji.

1.5 Bezpieczeństwo obrotu

* zadaniem państwa jest strzeżenie bezpieczeństwa obrotu gospodarczego także poprzez eliminowanie z obrotu osób popełniających przestępstwa gospodarcze;
* sądownictwo gospodarcze powinno dawać perspektywę szybkiego rozstrzygania spraw pomiędzy przedsiębiorcami, a istotna część spraw powinna być rozstrzygana w autonomicznym i tanim arbitrażu gospodarczym;
* usprawnienie sądów wieczystoksięgowych spowoduje potanienie kosztów inwestycji prywatnych poprzez redukcję cen ubezpieczeń kredytu;

1.6 Prawo pracy

* ukształtowanie prawa pracy nie może stanowić bariery w zatrudnianiu pracowników, bo nadmierna ochrona miejsc pracy w istocie obraca się przeciwko pracownikom i w tym duchu trzeba pracować nad kodeksem pracy;
* nie należy sztucznie eliminować instytucji samozatrudnienia, ale raczej należy widzieć w niej elastyczną i przyszłościową formę egzystencji rynkowej dla wielu, odrzucając sytuacje patologiczne i samozatrudnienie wymuszone;
* należy uelastycznić przepisy dotyczące pracy tymczasowej i innych alternatywnych form zatrudnienia;

1.7 Nowe ustawy i nowelizacje

* w programach szkolnych winny znaleźć się na poczesnym miejscu prawo i ekonomia jako elementy wiedzy społecznej i możliwej do wykorzystania w działalności gospodarczej;
* jednolita agencja promująca kraj oraz obsługująca inwestorów zagranicznych w Polsce i polskich za granicą powinna być znakiem rozpoznawczym Polski w świecie i budować nasz prestiż oparty na możliwościach inwestycyjnych;
* reprywatyzacja dla obywateli polskich i szerokie formuły uwłaszczeniowe tworzą kapitał niezbędny do intensyfikacji procesu inwestycyjnego;
* trzeba chronić uprawnienia wierzyciela, wzmacniając przepisy ustawy o udostępnianiu informacji gospodarczych;
* na nowo pomyślana i prosta ustawa o partnerstwie publiczno-prywatnym winna zdynamizować proces inwestycyjny, a przedsięwzięcia pilotażowe wymagają wsparcia rządu;
* należy wprowadzić rozwiązania mniej restrykcyjne niż bankowy tytuł egzekucyjny naruszający równość podmiotów na rynku

2.Finanse prywatne i publiczne

2.1 Zasady ogólne

* podatnik winien zatrzymać tyle, ile możliwe, a przekazać do budżetu tyle, ile konieczne, gdyż państwo jest bogate bogactwem swych obywateli;
* grosz publiczny winien być strzeżony jak źrenica oka, nie powinien być pobierany ponad potrzebę, a wydawany z najwyższym trudem;

2.2 Podatki i składki

* rodzina winna być podmiotem podatkowym, a więc rozliczenie podatkowe ma odbywać się na podstawie ilorazu rodzinnego lub odpowiednio wysokiej kwoty wolnej od podatku na każde dziecko, co w obu przypadkach premiuje podatkowo rodziny wychowujące dzieci
* obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne powinny być obniżane (w szczególności po stronie pracodawcy, ale z możliwością preferencji prozatrudnieniowej), a jednocześnie w pewnej perspektywie czasowej mogłyby tworzyć wraz z podatkiem dochodowym jednolitą podatkoskładkę;
* struktura podatków winna przesuwać ciężar opodatkowania z demotywujących inwestycyjnie podatków dochodowych na podatki mniej wpływające na zdolność inwestycyjną: od towarów i usług oraz majątkowe;
* podatki od osób fizycznych i firm winny być ujęte w jednej ustawie o podatku dochodowym;
* mając dzisiaj do wyboru podatki dochodowe równe dla wszystkich, ale wyższe niż dotychczas dla dużej części podatników oraz podatki w dwóch stawkach, ale niższe dla wszystkich, wybieramy model powszechnego obniżenia;
* jednak w przewidywalnym okresie w imię sprawiedliwości należy stopniowo spłaszczać podatki dochodowe, zaś wpływać na miejsca pracy ulgą prozatrudnieniową, a na dobrobyt rodzin stawka preferencyjną VAT;
* podatek od oszczędności oraz zysków kapitałowych powinien być zreformowany i należy z niego wyłączyć długoterminowe inwestycje (dla zapobieżenia ucieczce kapitału za granicę) oraz dochód z kapitału powyżej minimalnej granicy (kwota wolna zapewniająca efektywność poboru powyżej jej wysokości);
* wszystkie podatki (w tym: akcyza) mogą być nakładane wyłącznie mocą ustaw i nie mogą być regulowane na poziomie władzy wykonawczej;
* ordynacja podatkowa winna gwarantować i poszerzać swobody podatnika w od-niesieniu do norm konstytucyjnych i pod tym względem należy dokonać jej przeglądu, między innymi rozszerzając i umacniając przepisy o wiążących interpretacjach dla podatników oraz wprowadzając instytucję sprawdzonego podatnika o szczególnych uprawnieniach;
* administracja skarbowa i celna powinny być skupione w jednym urzędzie cieszą-cym się niezależnością od ministerstwa finansów;
* spośród gospodarstw rolnych należy wydzielić rynkowe, wprowadzić w nich rachunkowość i opodatkowanie podatkiem dochodowym
* rząd nie może wprowadzać okrężną drogą specyficznych danin publicznych będących w swej istocie obciążeniami parapodatkowymi (np. podatek śmieciowy lub obligatoryjna renta planistyczna);

2.3 Budżet

* konsolidacja budżetu winna eliminować niepotrzebne wydatki i ułatwiać nadzór społeczny nad finansami publicznymi m. in. poprzez konsekwentną likwidację strumieni pozabudżetowych i obsługujących je urzędów oraz agencji;
* tanie państwo nie oznacza biednych i dysfunkcjonalnych instytucji publicznych, ale państwo skupione na podstawowych obowiązkach, redukujące swoje niewłaściwe zadania oraz administrację stroniącą od luksusu;
* stworzenie budżetu zadaniowego musi poprzedzić przegląd zadań państwa oraz ich dostosowanie do dobrej wizji rozwoju narodowego wyrażonej w strategii rozwoju kraju i w pewien sposób w narodowym planie rozwoju;
* budżet państwa winien gwarantować stabilność finansów publicznych, a zada-niem władz publicznych jest ochrona obywateli przed nadmiernym deficytem i po-krewnymi wobec niego potrzebami pożyczkowymi budżetu;
* stała nominalna kotwica budżetowa ma prowadzić przy wzroście PKB do zmniejszania realnego deficytu budżetowego i jego wykładnika procentowego wedle kryteriów z Maastricht, a odstąpienie od niej mogłoby być brane pod uwagę tylko w sytuacji trwałego zatrzymania wzrostu PKB;
* po sfinansowaniu infrastruktury publicznej za pomocą środków unijnych należy rozważyć konstytucyjny zakaz uchwalania niezrównoważonego budżetu (z wyjątkiem sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa państwa);
* pomoc publiczna powinna być w skali państwa redukowana, a wyjątkiem od tego nie może być ustawowe budżetowe faworyzowanie inwestorów zagranicznych w stosunku do krajowych;
* środki finansowe zgromadzone w otwartych funduszach emerytalnych powinny być traktowane jako pozostające poza sektorem finansów publicznych, a deficyt budżetowy uznawany przez instytucje unijne winien uwzględniać ten fakt;

2.4 Polityka pieniężna

* rozważna, skoordynowana i odpowiedzialna polityka monetarna tworzy ramy, stymuluje i podtrzymuje wzrost gospodarczy

3. Nadzór oraz ochrona konkurencji i konsumentów

3.1 Kontrola

* ustawowy nadzór nad działalnością gospodarczą nie może być natrętny, ale musi być efektywny;
* powinna następować konsolidacja kontroli i inspekcji okazjonalnie sprawdzających przedsiębiorców, a czas, formy i ograniczenia tych sprawdzeń muszą wynikać wprost z ustawy, zaś sam proces kontrolny nie może być nazbyt restrykcyjny;

3.2 Nadzór

* nadzór nad niektórymi formami działalności gospodarczej (np. usługi finansowe) powinien być proaktywny w interesie konsumenta i efektywności rynku kapitałowego;
* nadzór finansowy i bankowy powinny być zintegrowane bez zbędnej zwłoki w ramach jednej instytucji;
* nadzór właścicielski skarbu państwa powinien być sprawowany w interesie publicznym i z tego powodu restrykcyjny, lecz po stosownej prywatyzacji ograniczającej nieefektywne obszary własności państwowej i ramach jednego ministerstwa gospodarki i skarbu państwa;
* preferowana metodą prywatyzacji powinna być emisja akcji poprzez giełdę, co jest jednocześnie metoda upowszechniania własności;
* w szczególności pilnie należy prywatyzować spółki komunalne, gdyż prowadzenie działalności gospodarczej nie jest podstawowym zadaniem samorządu

3.3 Konkurencja i konsumenci

* ustawodawstwo i instytucje ochrony konkurencji i konsumenta oraz urzędy regulacyjne powinny być kluczowymi instrumentami władzy publicznej chroniącymi rynek i klientów;
* struktura tych urzędów powinna być dostosowana do rzeczywistości rynkowej i wzorców krajów rozwiniętych;
* rynki regulowane nie mogą się wymykać spod jurysdykcji urzędów regulacyjnych, które muszą być aktywne i odważne;
* przepisy i praktyka dekoncentracyjna oparta na analizie poszczególnych subrynków będzie miała na celu wzmożenie konkurencyjności naszej gospodarki;
* przegląd ustawodawstwa prokonkurencyjnego i prokonsumenckiego powinien doprowadzić do wzmocnienia narzędzi prawnych i siły organów władzy publicznej;
* polityka konsumencka powinna być ofensywna i stanowcza tak, aby wymuszać systematyczne obniżanie zawyżonych cen usług rynkowych (np. w sektorach: bankowym i telekomunikacyjnym) i kreować konkurencję rynkową;
* powinniśmy korzystać z najlepszych wzorców światowych co do ochrony przywilejów konsumenta (np. ustawa o upadłości konsumenckiej);
* ustawy dekoncentracyjne dotyczące wrażliwych rynków (np. aptek lub handlu) powinny być elementem interwencji legislacyjnej w celu zachowania i poszerzenia własności;

4. Interes narodowy na wspólnym rynku

4.1 Konkurencja w Europie

* nie boimy się wspólnego rynku, ale chcemy wykorzystać mechanizmy konkurencji dla polskiego wzrostu gospodarczego;
* powinniśmy tworzyć gospodarkę konkurencyjną wobec gospodarek krajów europejskich, ucząc się tego, co prowzrostowe, a nie tego, co stagnacyjne;
* dewastacja moralna z czasów komunistycznych winna być nadrobiona poprzez procesy wychowawcze i edukacyjne oraz inwestycje w kapitał ludzki, by stopniem scholaryzacji i rozwoju społecznego dorównać europejskim liderom;
* gospodarka innowacyjna i oparta na wiedzy wedle wskazań agendy lizbońskiej powinna być przyszłością naszej gospodarki, a Polska winna wspierać dyrektywy unijne otwierające poszczególne rynki usług;
* rynki pracy dla pracowników i rynki usług dla usługodawców powinny być otwierane w Europie natychmiast i trzeba o to starannie zabiegać;
* w negocjacjach wewnątrzunijnych należy naciskać na otworzenie dotychczas zamkniętych rynków pracy dla polskich pracowników i trzeba zwalczać administracyjne bariery łamiące unijną swobodę świadczenia usług przez polskie firmy i usługodawców;

4.2 Kapitał rodzimy

* szczególna uwaga ustawodawcy i rządu powinna towarzyszyć rozwojowi krajowego kapitału (np. banki spółdzielcze i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe);
* mała i średnia przedsiębiorczość, rzemiosło i spółdzielczość winny być preferowane poprzez uproszczenia przepisów ich dotyczących jako czynniki rozwojowe narodowego kapitalizmu;
* powszechny samorząd gospodarczy powinien stać partnerem administracji w decydowaniu o kierunkach rozwoju polskiej gospodarki;

4.3 Przeciw jednolitości

* harmonizacja baz i stawek podatkowych w Unii Europejskiej musi być odrzucona, bo niszczy naszą konkurencyjność w Europie;
* standardy socjalne oraz systemy emerytalne w UE mogą podlegać otwartej metodzie koordynacji, ale nie mogą być ujednolicane;
* wspólna waluta jest zagadnieniem zarówno ekonomicznym, jak i politycznym – w obu aspektach Polska powinna być pragmatyczna, ale w żadnym razie naiwna i musi rezerwować sobie prawo wszelkich decyzji wynikających z referendum na-rodowego;
* debata o euro musi być zakotwiczona w pogłębionych analizach ekonomicznych na wzór brytyjskich testów Browna, a jednocześnie nie może abstrahować od roli euro jako potencjalnego nośnika szkodliwego eurofederalizmu;
* należy rewitalizować negocjacje z Unią Europejską dotyczące klasyfikacji statystycznej środków zgromadzonych w otwartych funduszach emerytalnych;

4.4 Rolnictwo

* dopłaty bezpośrednie dla rolnictwa są w przewidywalnej przyszłości wymogiem sprawiedliwości oraz czynnikiem proinwestycyjnym i polskim rolnikom się należą w wysokości równej dopłatom w krajach starounijnych;
* jednakowoż w dłuższej perspektywie wspólna polityka rolna nabiera cech ana-chronicznych i dopłaty bezpośrednie byłyby czynnikiem sztucznie zwiększającym przewagę konkurencyjną rolnictwa krajów zachodnioeuropejskich nad naszym rolnictwem;

4.5 Wobec innych

* polski rynek pracy może być fragmentarycznie, ale systematycznie otwierany dla pracowników z wybranych krajów pozaunijnych z preferencją dla sąsiednich na-rodów słowiańskich;
* zróżnicowanie źródeł dostaw energii jest wymogiem bezpieczeństwa energetycznego i gospodarczego kraju i nadal musi być priorytetem władz publicznych, a w szczególności należy wartko prowadzić budowę gazoportu na Pomorzu Zachodnim;
* należy stanowczo sprzeciwiać się manierom i praktykom lekceważenia interesu publicznego przez transnarodowe korporacje działające tak na granicy etyki, jak i prawa.

Źródło: marekjurek.pl

Odpowiedzi

Opcje wyświetlania odpowiedzi

Wybierz preferowany sposób wyświetlania odpowiedzi i kliknij "Zapisz ustawienia" by wprowadzić zmiany.

Program jest dobry, ale kto go zrealizuje

Przedstawiony program ogólnie należy uznać za bardzo dobry, podzielam właśnie takie spojrzenie na funkcjonowanie gospodarki i przyjęty kierunek oddziaływania instytucji Państwa na przebieg procesów gospodarczych.
W zakresie propozycji dotyczących prawa pracy mam jednak inne poglądy a mianowicie uważam, że pracownik powinien posiadać stosowną ochronę prawną wobec działań pracodawcy, natomiast obniżenie kosztów pracy sprzyjać będzie uczciwym pracodawcom w zatrudnieniu odpowiedniej liczby pracowników bez potrzeby stosowanie sztuczek z samozatrudnieniem.
Pytaniem pozostaje kto zechce taki program zrealizować w wyniku którego przestałyby istnieć liczne fundusze, agencje i zespoły doradców, które nic nie ułatwiają, za nic nie ponoszą odpowiedzialności, w tym również za efektywność swoich działań, a konsumują ogromne środki publiczne w zdecydowanej większości na swoje funkcjonowanie. Ponadto w wymienionych instytucjach w zasadzie zatrudnieni są tylko "zasłużeni politycy" i członkowie ich rodzin z różnych opcji od lewa do prawa - niestety.
Kto to zmieni i w jaki sposób gdy media wiedzą komu służą i kreują zwycięzców.
Jak długo jeszcze będziemy jako państwo żyli na kredyt przy jednoczesnym ubóstwie licznej części społeczeństwa a rządzący będą nam mówić, że jest fajnie, jest pięknie nie robiąc nic aby zlikwidować pasożytów.
Trzeba nam ludzi odważnych mających w sercu na pierwszym miejscu Państwo i Naród i umiejących odróżniać dobro od zła.

Dodaj nową odpowiedź

Zawartość tego pola nie będzie udostępniana publicznie.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w klikalne odnośniki.
  • Dozwolone znaczniki HTML: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.

Więcej informacji na temat formatowania